Myśl Polska

Zgniłe jajko Juszczenki

No! W końcu doczekaliśmy spointowania kadencji Juszczenki przez niego samego w sposób najdobitniej wyrażający stanowisko ideologiczne oraz intencje tego człowieka. Będąc już politycznym trupem dokonał wreszcie długo oczekiwanego przez banderowców aktu ustanowienia ich oberherszta Stepana Bandery bohaterem Ukrainy (na zdjęciu Juszczenko z wnukiem Bandery). Stało się to na mocy ukazu 46/2010, który publikujemy niżej. Oto przyjaciel Prezydenta RP, jak również premiera i marszałków obu izb, ukoronował wszystkie swoje dotychczasowe działania gloryfikujące zbrodniczą UPA, nadaniem zaszczytnego tytułu naczelnemu wodzowi ludobójców. No ale przecież Jan Olszewski, doradca prezydenta, mówił, że odpowiedzialnością za ludobójstwo Bandery obciążyć nie można. To może to rzeczywiście bohater, i do tego niewinny?! Co prawda nawet sam Marcin Wojciechowski z GW uznał Banderę za moralnie odpowiedzialnego, a nadanie mu tytułu za pustą demonstrację drażniącą sąsiadów Ukrainy, ale co tam! Hajże, dawać następnych niewinnych! Z samym Heinrichem na czele! Skoro można przywódcę i patrona jednych z najkrwawszych zbrodniarzy w dziejach nie tylko II w. św. ogłaszać bohaterem współczesnego państwa, to czemu nie. Żarty, żartami, ale pomyślmy, jak żałośnie wyglądają dzisiaj członkowie senatu KUL, którzy dopiero co wielbili Juszczenkę i nadawali mu Honoris (sic transit gloria KUL-i) Causa.

-

A głupcy biegający po ulicach z pomarańczowymi szalikami? A Michał Kamiński płonący (na pomarańczowo) z ekstazy w Parlamencie Europejskim? Sami myśliciele, sami wyraziciele polskiej racji stanu, sami mistycy antyrosyjskiej wiary… Ich pseudokoncepcje warte są tyle, co ubiegłoroczny śnieg i mróz, którego nie było. Nie oczekujmy od nich opamiętania. Być może pojawią się pojedynczy Zalewscy (patrz postscriptum), ale raczej w masie będziemy mieli nadal do czynienia z Kowalami (Paweł Kowal, główny ideolog polityki wschodniej PiS). Jedno jest pewne, Wiktor Janukowycz już zapowiedział odwołanie owego ukazu przy najbliższej okazji. Naturalnie, jeśli zostanie wybrany na prezydenta, czego mu, bez fałszywej bezstronności, życzę.

Adam Śmiech

Tłumaczenie ukazu:

„Ukaz prezydenta Ukrainy 46/2010
O nadaniu Stepanowi Banderze tytułu Bohatera Ukrainy

Za niezłomność ducha w obronie idei narodowej, za okazany heroizm i poświęcenie samego siebie w walce o niepodległość państwa ukraińskiego, postanawiam:
Nadać tytuł Bohatera Ukrainy wraz z Orderem Stanu BANDERZE Stepanowi Andrijowiczowi – prowidnykowi Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (pośmiertnie)
Prezydent Ukrainy Wiktor Juszczenko
20 stycznia 2010 r.”

PS.
Oto wyjątek z tekstu Pawła Zalewskiego, prominentnego polityka kiedyś PiS, obecnie PO, zamieszczonego w Gaz. Wyb. z 15.01.2010 r.:

“Polska polityka wobec Ukrainy powinna zostać skonkretyzowana i urealniona, oparta na dialogu z takimi elitami politycznymi, które po nadchodzących wyborach prezydenckich obejmą władzę. Innych nie będzie. Zamykanie oczu na to, że nacjonalizm zachodniej Ukrainy jest podstawą polityki pamięci prezydenta Juszczenki (w tym przywracania kultu UPA i Bandery), nie przyniósł chluby polskiej racji stanu. Polityka bezwarunkowego popierania Kijowa przez Warszawę na forum międzynarodowym nie skłaniała do wewnętrznych reform oraz poszanowania polskich interesów na Ukrainie. Warto stworzyć koncepcję polityki wschodniej – pragmatycznej, opartej na wzajemności i partnerstwie, nakierowanej nie tylko na odległe członkostwo w Unii Europejskiej, ale też na ochronę interesów i praw polskich inwestorów i zacieśnianie wymiany gospodarczej. Zarazem na bardziej skuteczne zachęcanie Ukrainy do walki z korupcją, wzmacnianie rządów prawa i reguł wolnego handlu”.

Takie słowa czyta się z przyjemnością. Przywracają one nadzieję, że są jeszcze w Polsce ludzie myślący, którzy potrafią nagiąć, a nawet porzucić dotychczasowe własne podejście do polityki na rzecz rozsądku i realizmu.